آزمایش همجوشی هسته‌ای با استفاده از لیزر، توان خروجی خود را بیش از دو برابر کرده است.
تنها آزمایش همجوشی هسته‌ای با بازدهی مثبت خالص در جهان، به‌طور پیوسته در حال افزایش توان تولیدی خود است.
بنا بر گزارش TechCrunch. بر اساس گفته‌های یک منبع آگاه از این آزمایش، در تلاش‌های اخیر، تیم مرکز ملی اشتعال وزارت انرژی ایالات متحده (NIF) موفق شد میزان انرژی خروجی را ابتدا به ۵٫۲ مگاژول و سپس به ۸٫۶ مگاژول افزایش دهد. این نتایج جدید، پیشرفت چشم‌گیری نسبت به آزمایش تاریخی سال ۲۰۲۲ محسوب می‌شوند؛ آزمایشی که نخستین واکنش کنترل‌شده همجوشی بود که انرژی بیشتری نسبت به میزان مصرف‌شده تولید کرد. در آن آزمایش سال ۲۰۲۲، ۳٫۱۵ مگاژول انرژی تولید شد که کمی بیشتر از ۲٫۰۵ مگاژولی بود که توسط لیزرها به سوخت گلوله‌ای به اندازه یک دانه BB منتقل شده بود.
با این حال، تاکنون هیچ‌کدام از این شلیک‌ها به اندازه‌ای مؤثر نبوده‌اند که بتوانند الکترون‌ها را به شبکه برق بازگردانند، چه برسد به اینکه انرژی مورد نیاز برای راه‌اندازی کل تأسیسات را جبران کنند — البته این مرکز اصلاً برای چنین هدفی طراحی نشده است. به عنوان مثال، همان شلیک اولیه با بازدهی مثبت به‌تنهایی ۳۰۰ مگاژول انرژی فقط برای تغذیه سیستم لیزری مصرف کرده بود. اما این آزمایش‌ها همچنان گواهی هستند بر اینکه همجوشی هسته‌ای کنترل‌شده دیگر صرفاً یک نظریه نیست. در مرکز NIF، از روشی به نام «محصورسازی لختی» (Inertial Confinement) برای ایجاد واکنش‌های همجوشی استفاده می‌شود. در این روش، سوخت همجوشی ابتدا با لایه‌ای از الماس پوشانده شده و سپس درون استوانه‌ای کوچک از جنس طلا به نام "هوهلروم" قرار می‌گیرد. این گلوله کوچک در یک محفظه خلأ کروی به قطر ۱۰ متر رها می‌شود، جایی که ۱۹۲ پرتو لیزری قدرتمند به‌طور همزمان بر روی آن متمرکز می‌شوند.
در اثر این تابش شدید، استوانه طلا تبخیر می‌شود و در این فرآیند، پرتوهای ایکس از خود منتشر می‌کند که به گلوله سوخت داخل آن برخورد می‌کنند. روکش الماسی گلوله آن‌قدر انرژی دریافت می‌کند که به پلاسمای در حال انبساط تبدیل می‌شود و این پلاسما سوخت دوتریوم-تریتیوم داخل را فشرده می‌سازد تا هسته‌های آن‌ها با یکدیگر ترکیب شده و انرژی آزاد شود.
رویکرد اصلی دیگر برای همجوشی هسته‌ای، یعنی محصورسازی مغناطیسی (Magnetic Confinement)، از آهنرباهای ابررسانای بسیار قدرتمند برای فشرده‌سازی و نگه‌داشتن پلاسما در فضایی به‌اندازه کافی کوچک استفاده می‌کند تا شرایط لازم برای همجوشی فراهم شود.
اگرچه تاکنون هیچ‌یک از آزمایش‌های محصورسازی مغناطیسی موفق به تولید انرژی با بازدهی مثبت خالص نشده‌اند، اما چندین پروژه در حال ساخت یا طراحی هستند با این امید که به این نقطه عطف دست یابند. چندین استارتاپ نیز در حال دنبال کردن روش محصورسازی لختی هستند، از جمله شرکت‌های Xcimer Energy و Focused Energy.
منبع:techcrunch