«هوندا و شرکت Astrobotic با هم همکاری میکنند تا در طول شب طولانی ماه چراغها را روشن نگه دارند.»
«غول خودروسازی هوندا و استارتاپ فضایی Astrobotic با یکدیگر همکاری میکنند تا بررسی کنند که چگونه یک سامانهی سلول سوختی بازتولیدکننده میتواند در طول شبهای طولانی ماه به روشن نگه داشتن چراغها کمک کند.»
این دو شرکت روز دوشنبه برای بررسی این موضوع که آیا سلول سوختی بازتولیدکننده هوندا (RFC) میتواند در سامانهی LunaGrid شرکت Astrobotic ــ یک سرویس برق مقیاسپذیر بر پایهی پنلهای خورشیدی ــ ادغام شود یا نه، همکاری کردند. آنها همچنین در محلهای احتمالی فرود در قطب جنوب ماه «مطالعات روشنایی» انجام خواهند داد و مقیاسپذیری سیستم و همچنین یکپارچهسازی سختافزار و نرمافزار را ارزیابی میکنند.
یکی از چالشهای اصلی در اکتشاف ماه، زندهماندن در طول شبهای دوهفتهای ماه است؛ زمانی که دما در برخی مناطق میتواند تا منفی ۴۲۴ درجه فارنهایت کاهش یابد و پنلهای خورشیدی نیز بلااستفاده میمانند. RFC هوندا این مشکل را با ذخیرهسازی انرژی خورشیدی به شکل هیدروژن در طول روز ماه و تبدیل دوبارهی آن به برق در شب برطرف میکند؛ در حالی که تنها محصول جانبی آن، آب است.
آن آب سپس به یک سیستم الکترولیز با فشار بالا بازیافت میشود تا هیدروژن بیشتری ایجاد کند، و این چرخه چیزی است که هوندا آن را «چرخه انرژی بسته» مینامد.
فناوری پنل خورشیدی عمودی Astrobotic (VSAT) برای دنبالکردن خورشید بهمنظور جذب حداکثری انرژی طراحی شده است و قرار است ظرفیتی تا ۱۰ کیلووات داشته باشد. این شرکت همچنین در حال توسعه نسخهای XL است که پنج برابر بیشتر انرژی تولید خواهد کرد.
در کنار هم، VSAT در طول روز نور خورشید را جمعآوری کرده و انرژی لازم برای سیستم الکترولیز آب را تأمین میکند، در حالی که RFC در طول شب هیدروژن ذخیرهشده را به برق تبدیل خواهد کرد.
هدف، یک مأموریت واقعی و بزرگ است: تأمین برق مداوم و قابل اعتماد بر سطح ماه.
شرکت Astrobotic که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد و در پیتسبورگ مستقر است، بیشتر به خاطر فضاپیمای ماهنشین Peregrine شناخته میشود؛ فضاپیمایی که در ابتدای امسال پرتاب شد اما مأموریت خود را کامل نکرد. این شرکت همچنین در حال توسعه سیستمهای انرژی و تحرک بهعنوان بخشی از هدف خود برای ایجاد یک اقتصاد قمری است.
برای هوندا، این توافق یک گام مهم در ورود به بخش فضایی محسوب میشود. این خودروساز مدتهاست که در تحقیق و توسعه سلول سوختی سرمایهگذاری کرده، اما این نخستین توافق عمومی آن برای استفاده از این فناوری بر روی ماه است.
این همکاری همچنین با جاهطلبیهای گستردهتر فضایی ژاپن همراستا است. ژاپن یکی از اعضای بنیانگذار توافقنامههای آرتمیس است؛ چارچوبی برای همکاری ژئوپولیتیکی در زمینه اکتشاف ماه. افزون بر این، فضانوردان ژاپنی بهطور منظم در ایستگاه فضایی بینالمللی پژوهش انجام میدهند.
قطب جنوب ماه بخش مرکزی برنامه Artemis ناسا است، تا حدی به این دلیل که این منطقه تقریباً بهطور مداوم در معرض نور خورشید قرار دارد و همچنین احتمال وجود ذخایر عظیم یخ آب در آن بالاست.
سیستمهای تأمین انرژی مانند LunarGrid، در ترکیب با سلول سوختی بازتولیدی هوندا (RFC)، میتوانند دروازهای برای مأموریتهای آیندهی بلندپروازانهتر باز کنند و در نهایت به حضور پایدار انسان بر روی ماه منجر شوند.
منبع:techcrunch